बज्र कुमार राई
गाउँ छाडेर हिंडेको'थ्यो सिंहदरबार पसेछ मुला त
झुपडीको कुरा गर्थ्यो बंगलामा बसेछ मुला त
भन्ने गर्थ्यो भोट माग्दा सबै मेरा बा-आमा
बिर्सेंर जन्म दिने आकाशबाट खसेछ मुला त
रगत दिन्छु ज्यान दिन्छु यस्तै भन्थ्यो सधैं सधैं
हामी भने लडी रहयौं उचाहीं टाप कसेछ मुला त
कसलाई मार्यो कसलाई चुस्यो वा वा प्रगति
सच्चा भै कसम खान्थ्यो लोभलालचमा फसेछ मुला त
भोको हुन्थ्यो तिर्ख हुन्थ्यो सपनाहरु बाँडी हिड्दा
मागेर खान्थ्यो ढींडोरोटी हाम्रै पेटमा छुरा धसेछ मुला त
यो अन्याय,अत्याचारको नाइकेहरु को को हुन्
खोजि हुँदा चिन्लान् भनि खरानी घसेछ मुला त
